De man en zijn auto: oldtimerliefde

Door
0 , , , , Permalink

De man en zijn oude auto. Uren spenderen jullie heren eraan; sleutelen, poetsen, ritjes maken, showen. Alles wat ermee te maken heeft wordt verzamelt, beurzen en fora worden bezocht en de man en zijn auto melden zich maar wat graag aan bij een clubje van gelijkgestemden. Ik heb het gevoel dat jullie oldtimer-liefhebbers je auto nog boven je eigen vrouw verkiezen. Waar komt die intense liefde voor een ‘meer ervaren’ exemplaar toch vandaan?

‘’Een oldtimer is als een goede wijn; die wordt beter met de jaren.’’ Aldus de man. In tegenstelling tot ons vrouwen werkt het bij een oldtimer als volgt: hoe ouder het bouwjaar, hoe beter de rit. Oud is geliefd. Wellicht is dat het; jullie mannen hebben ontzag voor een auto die zowat meer levenservaring heeft opgedaan dan jijzelf. Net als dat je opstaat voor een bejaarde in het openbaar vervoer. Bijna hetzelfde principe.

Ook de waarde van een oudje stijgt naarmate hij meer kaarsjes op de taart mag uitblazen. De zakenmannen zouden een oldtimer dus kunnen zien als een goede investering. Maar wanneer slaat investeren om in verzamelen? Ik heb me laten vertellen dat de aanschaf van één of meerdere oldtimers niet gepaard gaat zonder enige emotie. Een oude klassieker koop je niet met je portemonnee maar met je hart. Zodoende belandt ook de investeerder weer onder het kopje ‘liefhebber’.

Deze type auto’s dragen een verhaal met zich mee welke jullie heren maar wat graag aanhoren. En doorvertellen aan iedereen die het maar wil horen. Vanuit die dringende behoefte zijn ook de fora, oldtimerclubs en beurzen/evenementen op dit gebied ontstaan is mijn redenatie. Slap ouwehoeren met lotgenoten vergroot de liefde en geeft je de bevestiging die je zoekt. Waarschijnlijk is dit ook meteen de charme van het bezitten en rijden van een oldtimer: verbroedering. Geef toe; wanneer is er voor het laatst naar jou gezwaaid in je leasebak?

Inmiddels ben ik erachter dat de liefde diep zit; een oldtimer is niet zomaar een aankoop, het is een levensstijl. Eens gezwicht, voor altijd besmet luidt de diagnose. Het natuurlijke habitat van de oldtimer-liefhebber is doorgaans te herkennen aan de glazen vitrinekast vol modelletjes van het levensechte exemplaar, een vintage ‘Parking Only’ bordje op de oprit welke uitsluitsel biedt voor het bewuste automerk en een verwaarloosd uitziende vrouw op de bank. Herken je jezelf? Geen zorgen, je bent vast niet de enige.

Komt de waarheid pijnlijk dichtbij? Laat dan een reactie achter op Facebook of discussieer mee op Twitter: @HetAutomeisje en gebruik de #demanenzijnauto

Geen reacties mogelijk.